Frankrijk, van Noord naar Zuid – juni 2009

In juni 2009 stond er een roadtrip doorheen Frankrijk op het programma. Het doel van de reis: het zonovergoten Port-La-Nouvelle in het Zuiden van Frankrijk. Op de heenreis zouden we twee belangrijke stops houden : CC 72000 op de verbinding Parijs – Basel en de Rhône-vallei. Hieronder volgt een kort verslag met de foto’s uiteraard!

Dag 1. Via Luxemburg trokken we op maandag 1 juni de grens over in Frankrijk. Via Metz, Nancy en Toul maakten we een eerste fotostop langsheen “Ligne Quinze”, de spoorlijn die Metz met Dijon verbindt. Het treinverkeer op een maandagmorgen stelde eigenlijk niet te veel voor…

 

…waardoor we al snel doorreden naar Lijn 4 Parijs – Chalindrey – Basel voor een goede portie CC 72000 met Corails!

 

Dag 2. Na een overnachting in Vesoul reden we nog niet meteen door richting de Rhône. We wilden eerst nog een gepast afscheid nemen van de “Paris – Bâle” treinen. De laatste foto langs lijn 4 werd zodoende genomen in Saulx waar met enkele minuten vertraging de CC72000 met 7 corails passeerde (laatste foto bovenstaande fotobalk).

Vanuit Saulx reden we richting Rhône-vallei. Onderweg verlieten we nog voor Lyon de “Autoroute du Soleil” om over te gaan naar de “Route Nationale 86” die voor een groot deel de spoorlijn richting Zuiden volgt. We maakten enkele fotostops in de buurt van Tournus. We dachten een rustig plekje uitgekozen te hebben op een landweg, ingesloten tussen bos en spoorweg, maar al na een half uur vonden we dat er iets niet pluis was… Redelijk wat auto’s kwamen het bos uitgereden, telkens een man achter het stuur en een schaarsgeklede vrouw op de passagierszetel. We bevonden ons letterlijk tussen bospoepers! Straatprostitutie leek daar in ieder geval goed ingeburgerd…Wij hadden jammer genoeg geen plekje meer vrij in de wagen 😉

 

Dag 3. Na een overnachting in Montélimar vatten we post langsheen de Rhône. We focusten ons op één oever van de rivier, een gelijkaardige keuze als die dat een fotograaf in de Rijnvallei moet maken. We kozen unaniem voor de rechteroever, omdat daar ook de meeste goederentreinen zouden op zitten richting de Spaanse grens. Het treinverkeer was zus & zo. Enkele prachtige cargo’s (Lorry-Rail!), maar toch ook niet echt superdruk. De sybicfans mochten echter toch niet ontevreden zijn. We eindigden de dag met natte voeten in Saint-Robert, om het treinverkeer op linkeroever te fotograferen.

 

Dag 4. Met de nodige opgedane ervaring besloten we nog een dag rond Montélimar te vertoeven. Het weer beloofde mooi te zijn, het was een donderdag, traditioneel wel een drukke cargodag. Ideaal voor een extra Ambrogio’tje! We probeerden natuurlijk enkele andere fotomotieven uit. We begonnen de dag langs de linkeroever, niet zo ver van ons hotel. Maar al snel hielden we het daar voor bekeken en gingen we achter cargo jagen. Een goeie keuze, want omstreeks 11u30 kregen we zowaar een Ambrogio voor onze lenzen geschoteld! Ok, geen ideale opname, maar de trein is te mooi om jullie te onthouden. ( In de namiddag kregen we zelfs nog een herkansing )

Tegen de avond begon het wat grijzer te worden. Na de opnames vanop het kasteel in Rochemaure begonnen we aan onze laatste étappe richting de Middellandse Zee!

 

Dag 5. We overnachtten in Narbonne, vlakbij ons einddoel van de vakantie: Port-La-Nouvelle. We hadden het ons echter wel anders voorgesteld: het regende zowaar! We namen een ontbijt in het station van Narbonne, en enigszins ontmoedigd vertrokken we dan toch richting Port-La-Nouvelle. Eigenlijk een overbekende plek, maar enig mooi. De spoorweg loopt er als het ware over de zoutwatermeren. En om nog wat meer zout in de wonde te gooien was het domein met dé fotolocatie, gelegen in het midden van het meer, afgesloten wegens stormschade. Maar we hadden nu ook geen 1000km gereden om dan door een marginale assistente van de boswachter (sorry- maar zo was het) tegengehouden te worden op een km van het eindpunt. En toen ze eventjes niet alert was, trokken we onze stoute schoenen aan met volgend resultaat:

 

Zeldzame opnames nietwaar? Port-La-Nouvelle in miezerig weer? Ongezien…

Na enkele uren hielden we het voor bekeken, en trokken richting het strand om de toerist uit te hangen: zwemmen, eten, drinken. De tocht naar het Zuiden zat erop.