Reisverslag deel 2 : Topock – Flagstaff

Na onze eerste fotostop van dag 4 in Moabi Park (laatste foto verslag 1) trokken we verder via route 40 Arizona binnen. Het landschap veranderde al snel weer naar rotsachtig gebied. Het weer bleef ons gunstig gezind: staalblauwe hemel, hoge temperatuur die weliswaar niet zo aanvoelde door de strakke wind. Als we een potentieel fotopunt opmerkten, verlieten we de autosnelweg bij de volgende afrit en probeerden zo ver mogelijk met onze hybridewagen aan een potentieel fotopunt te geraken. Veelal resulteerde dat toch in een fikse wandeling.Voor onze eerste opname in Arizona, de cactusstaat, beklommen we een heuvel in de buurt van de gem acres road. We fotografeerden er een intermodaaltrein die we eerder nog langs de autosnelweg inhaalden.

Na deze double stack containertrein uitgebreid gefotografeerd te hebben, reden we verder langs route 40 richting Kingman. Hier duurde het wel een tijdje vooraleer we op de juiste weg kwamen om in de bekende Kingman Canyon te geraken. Het treinverkeer kende wel net een dipje, maar zo’n overweldigende fotopunten zijn we daar nu ook weer niet tegengekomen zodat we het rond de middag daar al wel voor bekeken hielden.

Vanuit Kingman konden we de transcontinentale spoorlijn van de BNSF verder volgen via route 66. Na een kleine toeristische stop in Hackberry om wat typische route 66 kitch te bekijken, fotografeerden we de volgende doublestack in de buurt van Valentine. Links in beeld zie je route 66 liggen. Niet veel later kondigde een eastbound zich aan, die we langs vanachter fotografeerden. Rode sluitlichten kennen de opduwers daar immers niet in de VS.

Niet veel later vervolgden we onze weg. We passeerden nog prachtige landschappen, de spoorlijn loopt hier echter in een afgeschermd indianenreservaat waar we niet meteen wilden indringen. De volgende mogelijkheid was in Peach Springs, waar we de eerder van vanachter gefotografeerde containertrein zagen stilstaan. Vriendelijke indianen in Peach Springs, maar spijtig genoeg geen trein uit de goeie richting…Na een klein uurtje stapten we opnieuw onze luchtgekoelde wagen in om verder landinwaarts te rijden.

We probeerden Nelson Road, nog voor Seligman, maar dat kwam uit op een staangroeve waar we niet verder konden. Meer gelukkig hadden we met de Pica Road, die ons wel tot tegen de spoorlijn bracht. Hier maakten we de laatste opnames van de dag. We zijn ondertussen in de buurt van de Grand Canyon geraakt!

We vonden enkele mijlen verderop een overnachtingsplaats in Seligman, we waren er ook nog net op tijd om een avondmaaltijd te verorberen (grote lekkere pizza). We gingen op tijd slapen om zo fris mogelijk aan dag 6 van onze rondreis te beginnen.

We wisten niet goed waar we de eerste foto’s gingen moeten maken, we volgden dus eigenlijk het stramien van de vorige dagen : route 66 afrijden, en waar mogelijk een straat inslaan op hoop van zegen. Het eerste uur zonder al te veel succes. Het resulteerde steevast in een overgang naar een ontoegankelijke weg waar het risico liepen om de Nissan Altima vast te rijden. We waren ondertussen in Ash Fork toegekomen waar we richting het National Forest National Park reden. Vol goeie moed beproefden we de Nissan, maar na een twintigtal mijl op grindwegen te rijden, kwamen we toch wel in een schitterend decor terecht! Het was bijna 10 uur, maar de eerste foto van de dag was er eentje om in te kaderen! Een doublestack die de bossen komt uitgereden, op een van de hoogste punten uit de omgeving. Na deze foto maakten we nog een kleine trektocht langs het spoor. We kwamen er onder meer BNSF maintenance personeel tegen die niet meteen iets tegen onze aanwezigheid hadden, maar ons wel aanmaanden om toch niet op het BNSF pad te lopen. Maar echt knappe fotopunten heeft de voettocht ons toch niet meteen opgeleverd, we keerden dan ook vrij snel terug naar de wagen, om het national forest achter ons te laten. Het was ondertussen na de middag en we besloten richting Williams te rijden.

Op weg naar Williams zagen we bij wijze van spreken het eerste wolkje van de vakantie. Het leek echter allesbehalve een weersfenomeen te zijn, maar veeleer rook van een brand afkomstig. Blijkbaar was er een geleide bosbrand uit de hand gelopen, wat resulteerde in de ‘Twin Fires’. Veel last hebben we er niet van ondervonden. Williams lieten we rechts liggen, de Grand Canyon links…Vanop route 40 namen we Garland Prairie Road richting spoorlijn. Aanvankelijk moesten we wel lang wachten op een trein uit de ‘goeie’ richting, maar dat bood dan wel weer genoeg speelruimte om wat te expirementeren met groothoek. Op sommige foto’s zie je nog de rook afkomstig van de bosbrand die er rond Williams woedde. Na een kleine twee uur trokken we verder het bos is, en dat terwijl de meeste dieren stilaan actief begonnen te worden!

Toen het dan uiteindelijk echt wel te donker werd om nog verder te fotograferen, zijn we verder gereden naar Flagstaff. Hier vonden we de Knights Inn waar we voordelig de nacht konden doorbrengen (54 dollar per nacht voor 2 personen). Het zou de meest oostelijke stad zijn waar we de nacht doorbrachten tijdens deze vakantie.

Lees ook: